Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) ανακοίνωσε ότι το 2025 η βία κατά εργαζομένων ανθρωπιστικής βοήθειας έφτασε σε επίπεδα ρεκόρ, δηλώνοντας ότι «η Γάζα, με 186 εργαζόμενους ανθρωπιστικής βοήθειας νεκρούς, παρέμεινε για τρίτο συνεχόμενο έτος το πιο θανατηφόρο περιβάλλον.»
Το Γραφείο Συντονισμού Ανθρωπιστικών Υποθέσεων του ΟΗΕ (UNOCHA) δημοσίευσε μια νέα έκθεση με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ανθρωπιστικής Βοήθειας, στις 19 Αυγούστου.
Στην έκθεση αναφέρεται ότι «το 2025 σημειώθηκε νέο ρεκόρ στις επιθέσεις εναντίον εργαζομένων ανθρωπιστικής βοήθειας, με 907 συναδέλφους να έχουν σκοτωθεί, τραυματιστεί ή απαχθεί.»
Παρά το γεγονός ότι οι θάνατοι μεταξύ εργαζομένων ανθρωπιστικής βοήθειας μειώθηκαν ελαφρά πέρυσι σε 350, η έκθεση επισημαίνει ότι το γενικό επίπεδο βίας δεν υποχώρησε. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, στις επιθέσεις τραυματίστηκαν 322 εργαζόμενοι και 235 απήχθησαν.
Στην έκθεση σημειώνεται επίσης ότι «η Γάζα, με 186 νεκρούς εργαζόμενους ανθρωπιστικής βοήθειας, παρέμεινε για τρίτο συνεχόμενο έτος το πιο θανατηφόρο περιβάλλον. Ακολουθεί το Σουδάν, όπου σκοτώθηκαν 71 εργαζόμενοι. Το 2026, μέχρι στιγμής, έχουν σκοτωθεί παγκοσμίως 82 εργαζόμενοι, 97 τραυματίστηκαν και 39 απήχθησαν.»
Η έκθεση επισημαίνει επίσης ότι η εξάπλωση οπλισμένων μη επανδρωμένων αεροσκαφών είναι ιδιαίτερα ανησυχητική, καθώς οι εργαζόμενοι ανθρωπιστικής βοήθειας γίνονται όλο και πιο συχνά στόχος τους.
Συγκεκριμένα, στην έκθεση αναφέρεται ότι «στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό (ΛΔΚ) τον Μάρτιο μια επίθεση με μη επανδρωμένο αεροσκάφος σε κτίριο σκότωσε έναν εργαζόμενο. Στην Ουκρανία, τον Μάιο, μέσα σε μόλις μία εβδομάδα, τέσσερις ανθρωπιστικές συνοδείες χτυπήθηκαν. Στο Σουδάν, τα οπλισμένα μη επανδρωμένα αεροσκάφη προκάλεσαν, τους πρώτους τέσσερις μήνες του 2026, χτυπώντας αγορές και υγειονομικές εγκαταστάσεις, το 80% των θανάτων αμάχων.»
Ο Τoμ Φλέτσερ, Αναπληρωτής Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ και Συντονιστής Εκτάκτων Αναγκών, ο οποίος παρατίθεται στην έκθεση, δήλωσε: «Μόνο μέσα σε τρία χρόνια σκοτώθηκαν περισσότεροι από 1.000 εργαζόμενοι ανθρωπιστικής βοήθειας και αυτό είναι απολύτως απαράδεκτο.»
Ο Φλέτσερ τόνισε ότι η απλώς δημοσιοποίηση αυτών των στοιχείων δεν αρκεί για να προστατευτεί ο επόμενος εργαζόμενος και κάλεσε τις χώρες, εκτός από το να υποστηρίξουν το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο, να χρησιμοποιήσουν όλα τα διαθέσιμα μέσα για την προστασία των αμάχων και των εργαζομένων ανθρωπιστικής βοήθειας.
