Sarp Kutsi Poyraz, 32 vjeç, i cili organizon ture me kuaj për turistët në Kapadokya, vendin e kuajve të bukur, eksploron pjesët e panjohura të rajonit mbi kalë në kohën e tij të lirë.

I njohur në rajon si "Kalorësi i Shpateve" për dashurinë e tij për kuajt që nga mosha 7 vjeç, Poyraz ka eksploruar shpatet e mbuluara me oxhaqe zanash mbi kalë për rreth 25 vjet.

Poyraz e fillon ditën e tij çdo mëngjes duke u kujdesur për kuajt e tij në fermën e tij në Göreme, Nevşehir.

Pasi ushqen dhe kujdeset për kuajt, ai përgatit për vete kalin e tij të preferuar, "Melek", dhe më pas vendos kursin e tij për shtigje larg turmave, shtigje në të cilat shumica e njerëzve as nuk shkelin këmbë.

Duke u ngjitur shpesh në maja të paarritshme me automjet, Poyraz shikon peizazhin unik të krijuar nga balonat me ajër të nxehtë që rrëshqasin mbi lugina nga majat e kodrave.

Sarp Kutsi Poyraz tha për Anadolu se peizazhi i Kapadokyas është një përvojë turistike për vizitorët, por edhe pjesë e jetës së tij të përditshme.

Ai shpjegoi se vjen në fermë çdo mëngjes me lindjen e diellit, pavarësisht nga stina, dhe kujdeset për kuajt, që i përshkruan si "miqtë e mi".

"Kur isha fëmijë, fqinji ynë kishte kuaj. Në fillim, doja t'i prekja dhe pastaj t'i hipja. Fqinji ynë më stërviti. Pas atij trajnimi, fillova të mësoja vetë. Më vonë, sigurisht, mora më shumë trajnim profesional dhe arrita në këtë pikë. Për të ruajtur titullin tim si 'Kalorësi i Shpateve', nuk lë asnjë vend të paprekur nga patkonjtë e mi", tha ai.

Mbi kalë edhe në moshën 60 vjeç

Poyraz deklaroi se kalërimi është një nga mënyrat më efektive për të zbuluar bukuritë e panjohura të Kapadokyas dhe se ai kënaqet duke qenë vetëm me natyrën në lugina, shpate dhe kodra.

"Kapadokya ka një bukuri unike dhe ne kemi mysafirë nga e gjithë bota. Përveç tureve që organizojmë për ta, unë e eksploroj rajonin me kalë, duke u thelluar në Kapadokya. Miqësia ime me kuajt është një lidhje e papërshkrueshme. Kuajt janë kafshët më të ndjeshme në botë. Kalërimi është një sport ku dy qenie të gjalla bashkohen dhe bëhen një. Do të ishte vërtet një mundim i madh për mua të ndahesha prej tyre. Sepse kemi një lidhje të pandashme me kuajt. Zgjohem në mëngjes, hap sytë dhe jam me ta. Kaloj kohë me ta. Edhe kur kthehem në shtëpi në mbrëmje, ende mendoj për kuajt. Jam 32 vjeç, por e shoh veten mbi kalë edhe në moshën 60 vjeç. Do të vazhdoj të eksploroj bukuritë e Kapadokisë edhe në atë moshë."

Poyraz, i cili tha se e eksploron Kapadokyan mirë në lindjen e diellit mbi kalë, deklaroi: "Mund ta ndjesh dhe ta shohësh më lehtë strukturën historike dhe natyrore dhe qetësinë e Kapadokisë në lindjen e diellit. Ka një vend që e quajmë Aktepe; unë ngjitem atje. Shkoj në pikat dhe majat më të larta, vende ku askush tjetër nuk ka shkelur, dhe shikoj balonat me ajër të nxehtë nga maja".

Ai shtoi se punon edhe si udhërrëfyes vullnetar, duke promovuar zonat që ka eksploruar më parë dhe rajonin ku është lindur dhe rritur.

Poyraz theksoi se turistët vendas dhe të huaj tregojnë interes për turne me kalë dhe shprehu kënaqësinë e tij për aktivitetin turistik.