НАСА ја лансираше мисијата Артемис II, првиот лет со човечки екипаж до Месечината по повеќе од половина век, испраќајќи четири астронаути од Флорида на 10-дневно патување околу Месечината.
Ракетата Спејс Лаунч Систем (СЛС) што ја носеше капсулата Орион полета од вселенскиот центар Кенеди во Флорида, носејќи екипаж од тројца американски астронаути и еден Канаѓанец: Рид Вајзман, Виктор Гловер, Кристина Кох и Џереми Хансен.
Мисијата ќе им овозможи на астронаутите да го тестираат Орион во реални услови, вклучувајќи рачна контрола и маневрирање во орбитата, како и спроведување серија научни и инженерски експерименти.
Артемис II го означува првиот човечки лет во рамките на програмата Артемис, која беше лансирана во 2017 година со цел да се воспостави долгорочно човечко присуство на Месечината и да се подготват за идните мисии на Марс.
Програмата ги наследува мисиите Аполо, од кои последната, Аполо 17, заврши во декември 1972 година, оставајќи повеќе од половина век од последните човечки мисии на Месечината.
Администраторот на НАСА, Џаред Исакман, на прес-конференција извести за напредокот на мисијата, нагласувајќи дека екипажот е „безбеден, сигурен и во одлично расположение“. Тој, исто така, потврди дека претходните проблеми со комуникацијата се успешно решени.
Исакман ги започна своите забелешки објаснувајќи дека имало краток проблем што го спречил тимот на Земјата да го чуе екипажот на бродот. „Тоа оттогаш е решено“, рече тој, додавајќи дека астронаутите се добро.
„По кратка пауза од 54 години, НАСА се враќа на работата за испраќање астронаути на Месечината“, рече Исакман, нагласувајќи ја важноста на мисијата.
Тој им рече на вработените во агенцијата: „Оваа мисија ви припаѓа вам колку што му припаѓа и на екипажот“. Тој нагласи дека тимот „ги знае предизвиците што претстојат“ и дека мисијата ќе се смета за успешна само кога астронаутите ќе се вратат дома безбедно.
Од НАСА објаснуваат дека по еден ден проверки во високата Земјина орбита, екипажот ќе го вклучи моторот на Европскиот сервисен модул. Овој клучен маневар, познат како „транслунарна инјекција“, ќе го турне вселенското летало од безбедна орбита во длабокиот вселенски простор. Моќен потисок што ќе трае неколку минути ќе го постави „Орион“ на траекторија кон Месечината, а комбинираната гравитација на Земјата и Месечината потоа ќе обезбеди природно повторно влегување без потреба од уште едно големо согорување на моторот.
Оваа траекторија е исто така важна безбедносна мерка. Доколку се случи сериозен дефект за време на мисијата, екипажот едноставно може да се врати на Земјата, што е логично решение за првиот човечки тест лет.
Патувањето до Месечината ќе трае околу четири дена. Астронаутите ќе го искористат ова време за да вежбаат процедури за итни случаи, вклучително и процедури за силна сончева бура. Во најоддалечената точка од својата орбита, екипажот ќе биде приближно 230 000 милји од Земјата, минувајќи зад далечната страна на Месечината, невидлива од Земјата.
По прелетувањето покрај Месечината, Орион ќе користи серија кратки палења на моторот за да ја коригира својата траекторија и да се подготви за враќање. Враќањето исто така трае околу четири дена, а пред да влезе во атмосферата, капсулата „Орион“ ќе се одвои од Европскиот сервисен модул.
Капсулата ќе влезе во горната атмосфера со голема брзина. Нејзиниот топлински штит ќе се загрее до вжареност од триењето, ослободувајќи ја огромната енергија акумулирана за време на патувањето. На крајот, падобраните ќе се отворат за да го забават леталото за безбедно слетување во Тихиот Океан, каде што ќе го пречекаат бродови на американската морнарица подготвени да го извлечат екипажот и капсулите од водата.
