| Albanian
KULTURË
2 minuta leximi
Në moshën 85-vjeçare vazhdon zanatin e thurjes së shportave që mësoi në fëmijëri
"Nuk kam nevojë për të ardhura, falë Zotit. Jam pensionist dhe pensioni më mjafton, por fqinjët më thonë: ‘Duhet të na e bësh patjetër.’ Ne jua plotësojmë nevojat", tha Serafettin Kutlukiz.
Në moshën 85-vjeçare vazhdon zanatin e thurjes së shportave që mësoi në fëmijëri
Në moshën 85-vjeçare vazhdon zanatin e thurjes së shportave që mësoi në fëmijëri

Serafettin Kutlukiz, 85 vjeç, i cili jeton në rrethin Izmit të Kocaelit në Türkiye , vazhdon prej më shumë se 70 vitesh zanatin tradicional të thurjes së shportave, të cilin e mësoi nga babai në fëmijëri.

Serafettini, i cili thur shporta në kopshtin e shtëpisë së tij, fillimisht pastron dhe përgatit degët e lajthisë së egër që mbledh në shtretërit e përrenjve dhe nëpër ara, më pas u jep formë me duar.

Kur ishte rreth 14 vjeç, ai pa fqinjët duke thurur shporta ndërsa kishte dalë për të kullotur kafshët dhe u interesua për këtë zanat. Ai kërkoi ndihmën e babait të tij, i cili dinte të thurte shporta. Duke e çthurur dhe rithur shumë herë një shportë të lënë përgjysmë nga babai, ai e mësoi zanatin dhe, pavarësisht se kanë kaluar 71 vjet, nuk e ka lënë.

Ai tha se në të kaluarën shportat, të cilat thuajse çdo familje i thurte sipas nevojës, përdoreshin në punët e vreshtave dhe kopshteve, veçanërisht për transportimin e produkteve si rrushi dhe qershitë.

Kutlukiz tha se dikur shumë njerëz në fshat dinin të thurnin shportat e tyre, por me kalimin e kohës kjo traditë u zhduk dhe se tashmë askush tjetër në zonën përreth nuk merret me këtë zanat.

“Atëherë secili kujdesej vetë për nevojat e veta. Tani nuk e bën më askush. Përveç meje, nuk ka askush as në këtë fshat, as në fshatrat përreth. Meqë kam mbetur i vetëm, të gjithë më dërgojnë porositë e tyre”, tha ai.

Gjithashtu, tha se për shportat preferon degë të lajthisë së egër rreth trevjeçare, të drejta dhe sa më shumë pa nyje, ndërsa theksoi se gjetja dhe transportimi i materialit janë pjesët më të mundimshme të punës.

Duke thënë se në disa zona ku ndodhen degët nuk mund të shkojë me automjet, Serafettini tha se ndonjëherë i transporton në shpinë deri në shtëpi degët që mbledh, të cilat peshojnë rreth 40-50 kilogramë dhe i bart për rreth 2 kilometra.

Kutlukiz theksoi se, krahas thurjes së shportës, edhe përzgjedhja dhe përgatitja e materialit të duhur kërkon mjeshtëri, duke nënvizuar se fillimisht duhet mësuar se cilat degë lajthie duhet të përdoren dhe më pas si duhet të përgatiten ato.


BURIMI:TRT Balkan dhe Agjencitë