Belgjika rikonfirmoi të martën angazhimin e saj për forcimin e bashkëpunimit dypalësh në fushën e mbrojtjes me Türkiye, ndërsa ministri i Mbrojtjes Theo Francken i cilësoi dy vendet si “aleatë të afërt”, partneriteti i të cilëve “është i fortë dhe do të bëhet edhe më i fortë".
Francken u takua me ministrin turk të Mbrojtjes Kombëtare, Yaşar Güler, në Forumin e Industrisë së Mbrojtjes të NATO-s në Ankara, duke theksuar rëndësinë e zgjerimit të bashkëpunimit, ndërsa aleatët e NATO-s punojnë për të rritur kapacitetet mbrojtëse dhe kapacitetin industrial të Evropës.
“Ishte kënaqësi të takoja ministrin turk të Mbrojtjes Yaşar Güler në Samitin e NATO-s në Ankara. Belgjika dhe Türkiye janë aleatë të afërt. Partneriteti ynë në mbrojtje është i fortë dhe do të bëhet edhe më i fortë”, shkroi ai në platformën e mediave sociale X.
Takimi u zhvillua në kohën kur Belgjika iu bashkua Türkiyes, Mbretërisë së Bashkuar, Spanjës, Polonisë dhe Republikës Çeke në nënshkrimin e një letre synimi (LOI) për bashkëpunim më të ngushtë në programin e avionëve ushtarakë transportues A400M.
Sipas Francken, Belgjika do të kontribuojë me ekspertizën operacionale të fituar nga flota e saj A400M dhe përmes kornizës së bashkëpunimit BELUX, duke e cilësuar këtë nismë si një hap drejt kapaciteteve më të forta evropiane brenda NATO-s.
Ministri belg njoftoi gjithashtu se vendi i tij iu bashkua Kanadasë, Gjermanisë, Danimarkës, Letonisë, Luksemburgut, Holandës, Norvegjisë, Rumanisë, Suedisë, Spanjës dhe Republikës Çeke për të rënë dakord për blerjen e përbashkët të deri në 10 avionëve të zbulimit dhe kontrollit ajror Saab GlobalEye.
Në një nismë tjetër shumëkombëshe, Belgjika mirëpriti Finlandën në programin e Flotës Shumëkombëshe MRTT (MMF), së bashku me Republikën Çeke, Gjermaninë, Luksemburgun, Holandën, Norvegjinë dhe Suedinë. Francken tha se avionët furnizues shumëkombësh do të ndihmojnë në avancimin e autonomisë strategjike evropiane, duke forcuar njëkohësisht kapacitetet kolektive të NATO-s.
Francken tha se prioriteti i NATO-s është të sigurohet që rritja e shpenzimeve për mbrojtjen të përkthehet në kapacitete konkrete ushtarake përmes bashkëpunimit më të ngushtë industrial mes aleatëve.
