Истражувачи од Флорида велат дека бактериските токсини произведени од ситни морски организми проучувани на Антарктикот би можеле да станат ефикасен третман за меланом, најсмртоносната форма на рак на кожата.

Тим од Универзитетот во Јужна Флорида (УСФ) неодамна се врати од шестнеделна експедиција во еден од најоддалечените региони во светот, каде што собра примероци од асцидијани, безрбетници кои живеат во ледената вода, според извештаите на медиумите.

Брајан Бејкер, професор по хемија на УСФ, рече дека токсините што ги произведуваат асцидијаните за да се заштитат од предатори би можеле да се користат за друга намена. 

Имено, истражувањата што неговиот тим веќе ги спровел покажале дека овие токсини ги уништуваат клетките на меланомот кај глувците.

Добрата вест е дека тоа не ги убило глувците, рече тој.

„Го убило нивниот рак, па знаеме дека има физиолошки својства да дејствува како лек. Ни требаат грамови од материјалот за да направиме поголема студија кај глувци, можеби да преминеме на други животински модели, и ако можеме да докажеме безбедност, можеме да започнеме некои човечки испитувања“, рече тој.

Бејкер призна дека патот до производство на безбеден и ефикасен лек за меланом, со одобрение за употреба кај луѓето, е долг. Ќе бидат потребни низа високо регулирани и сè пообемни испитувања дури и откако лекот ќе биде формулиран. 

Но знаењето стекнато за време на експедицијата, за време на која нуркачките тимови се спуштиле на длабочина до 40 метри околу половина час, би можело значително да го забрза тој процес, рече тој.

Работата за развој на токсинот во потенцијален лек за меланом сега ќе се одвива во лабораторија, а дел од неа веќе е во тек преку партнерства што Бејкер и неговиот оддел ги воспоставија со Институтот за истражување на пустината и Институтот за океанографија Скрипс.

Иако нивните тимови долго време веруваа дека токсините би можеле да бидат корисни во борбата против меланомот, Бејкер вели дека новите наоди од овогодишната експедиција го унапредиле нивното разбирање за тоа како бактериите што го убиваат меланомот живеат во микроорганизмот, како и за еколошката врска меѓу нив.

„Работите што ги учиме од овие теренски студии ќе ни помогнат да продолжиме напред кога ќе почнеме да работиме на животински и човечки модели. Ќе имаме многу подобра претстава за тоа што можеме, а што не можеме да правиме во однос на користењето на овие супстанции како лекови“, рече тој.

Тој го нарече откритието во врска со меланомот „своевиден врв во кариерата“.