Но, со новото упраување на градот и постигнатата согласност со локалните власти, проектот за новите градски паркови во Скопје конечно добива иницијатива и почетни активности на терен.

Претоварната станица за отпад Вардариште се расчисти од смет и се пристапи кон ревитализација на земјиштето од гасови, а претходно сличен потег беше преземен и за дива депонија во општината Ѓорче Петров. Иако беше започнат мега парк во општина Чаир од претходната администрација, критиките се дека просторот не е соодветно изведен, па затоа новите градоначалници сега бараат одржливо решение и за оваа локација.

Нови мега паркови се градат во општините Бутел, Карпош и Кисела Вода, па ако се реализираат сите проекти ќе се добие зелена површина од околу 500.000 метри квадратни или речиси колку сегашниот простор кој го зафаќа Градскиот парк, засега најстариот и единствен мега парк во Скопје, ако не се сметаат парк-шумите Гази Баба и Водно кои беа пошумени во 50-те години од минатиот век за спречување на ерозија на земјиштето, намалување на поплавите и зелен појас од индустриските влијанија.

Но, ако некогаш Скопје важеше за балансиран град на „бетон и зеленило“ тој концепт драстично беше напуштен по независноста за сметка на урбаниот развој.

Затоа новите паркови и шуми се неопходни за справување со високото загадување на воздухот, но и како нови јавни простори за социјализација и рекреација на населението