Mansour Abbas, kreu i Listës së Bashkuar Arabe (Ra’am) në Izrael, tha të mërkurën se një bashkëpunëtor i kryeministrit Benjamin Netanyahu e kishte kontaktuar lidhur me formimin e qeverisë së ardhshme, pavarësisht sulmeve të Netanyahut ndaj partive arabe.
Abbas i bëri këto deklarata në një intervistë për transmetuesin publik izraelit, një ditë pasi Netanyahu mbajti një fjalim në Knesset, gjatë të cilit sulmoi partitë arabe, ndërkohë që deputeti i opozitës Gadi Eisenkot po përpiqet të formojë një koalicion qeverisës.
Abbas tha se Natan Eshel, bashkëpunëtor i Netanyahut, i kishte përcjellë një mesazh në emër të kryeministrit, duke kërkuar të dinte qëndrimin e Ra’amit për një projektligj që ndalon personat ndaj të cilëve janë ngritur akuza penale të shërbejnë si kryeministra, si dhe nëse partia mund t’i bashkohej një koalicioni për ta zëvendësuar qeverinë e Netanyahut.
Projektligji, i njohur si “ligji për të akuzuarit”, synon të pengojë një deputet të Knessetit, ndaj të cilit janë ngritur akuza të rënda penale, të ngarkohet me formimin ose drejtimin e një qeverie.
Ish-ministri izraelit i Drejtësisë, Gideon Sa’ar, paraqiti një projektligj të tillë në tetor të vitit 2021, përpara se partitë parlamentare të propozonin nisma të ngjashme në vitin 2022. Asnjëra prej tyre nuk u miratua.
Në tetor të vitit 2026, Avigdor Liberman, kreu i partisë Yisrael Beiteinu, njoftoi planet për ta shtyrë përpara miratimin e ligjit në Knessetin e ri, ndërsa Eisenkot u zotua se do ta ndryshojë atë.
Netanyahu po përballet me gjyqin për akuza për ryshfet, mashtrim dhe shpërdorim të besimit.
Legjislacioni aktual izraelit nuk e ndalon një person ndaj të cilit janë ngritur akuza penale të shërbejë si kryeministër vetëm për shkak të paraqitjes së aktakuzës.
“Kur i shërben interesave të tij, qytetarët arabë bëhen të pranueshëm, ai shndërrohet në Abu Yair dhe Mansour Abbas bëhet një partner i pranueshëm në sytë e tij”, tha Abbas.
Kanali 12 i Izraelit raportoi të hënën se Eshel e kishte kontaktuar vazhdimisht Abbasin para, gjatë dhe pas zgjedhjeve parlamentare të 3 nëntorit, duke u përpjekur ta bindte të mos mbështeste një qeveri të drejtuar nga Eisenkot.
