Говорот на турскиот претседател Реџеп Таип Ердоган пред 81-то Генерално собрание на Обединетите нации е објавен како книга на турски, англиски и арапски јазик, со што неговото обраќање за глобалните кризи и меѓународните реформи добива форма на трајна публикација.

Книгата, објавена во средата од страна на Кабинетот на претседателот на Туркије, ги обединува пораките на Ердоган за Газа, регионалните конфликти, војната меѓу Русија и Украина и она што тој го опишува како недостатоци во сегашниот меѓународен систем.

Публикацијата е претставена под мотото „Можен е поправеден свет“.

Говорот, одржан во вторникот во Њујорк, беше силно фокусиран на Газа и повика на поширока меѓународна акција, притоа истакнувајќи ја потребата од реформи во постоечкиот глобален поредок.

Ердоган, исто така, го повтори својот долгогодишен повик за промени во структурата на Советот за безбедност на ОН, сумиран преку неговиот принцип: „Светот е поголем од петте“.

Од Газа до глобалното управување

Според Кабинетот на претседателот, книгата ги опфаќа и конфликтот во кој е вклучен Иран, случувањата во Либан и војната меѓу Русија и Украина.

Покрај непосредните геополитички кризи, таа се осврнува и на тероризмот, климатската криза и вештачката интелигенција, претставувајќи ги ставовите на Ердоган за тоа како меѓународниот систем би можел да стане поефикасен во справувањето со глобалните предизвици.

Кабинетот на претседателот ја опиша публикацијата како ресурс за меѓународната јавност и идните генерации, при што нејзиниот формат на три јазици има за цел да го прошири пристапот до пораките на говорот за мир, стабилност и просперитет.

Публикацијата завршува со песна од Сезаи Каракоч

Книгата завршува со стихови од познатиот турски поет Сезаи Каракоч, чие творештво е искористено за да се нагласат темите на вистината, историјата и одговорноста.

Публикацијата излегува во време кога светските лидери се собираат во Њујорк за 81-то Генерално собрание, а конфликтите во Газа, Украина и поширокиот регион на Блискиот Исток, заедно со прашањата за иднината на глобалното управување, доминираат на меѓународната агенда. Книгата завршува со песна од Каракоч:

„Мислат дека ако молчиме, прашањето ќе исчезне.

Но ако ние молчиме, историјата нема.

Ако историјата замолчи, вистината нема.

Мислат дека ако нè отстранат, прашањето ќе исчезне.

Но дури и да нè отстранат, нема да избегаат од грижата на совест.

Дури и да избегаат од грижата на совест, нема да избегаат од казната на историјата.

Дури и да избегаат од казната на историјата, нема да избегаат од Божјиот гнев.“